••°o.OO.•°o's profile·.·´¯`·.·ููุุุูู^_^เจ้าช...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    5/19/2007

    คนที่ต้องการ

     คนที่ต้องการ...
     
     
     หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามฉันว่า..
     "คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน?"
     
     ฉันคงตอบว่า...
     "แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร
     และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว"
      
    ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น
    ฉันเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
     
    แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ "รับความเลว" ของคุณได้
     
    บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้
    คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท
     
    แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ
    คนที่คิดว่า "ใช่" กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้
     
    เพราะ "ความรัก" มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น
     
    ที่กำหนดได้มันคือ "ความชอบ" มากกว่า
     
    ** แต่ที่สำคัญ คือ
    ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของคุณได้ด้วยเหมือนกันล่ะ มันเจ๋งขนาดไหน
     
      
    แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้ล่ะ เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึปล่าว
      
    ถ้าเป็นคุณก้อควรบอกเค้านะว่าเค้าน่ะ เป็นญ/ชในฝันของคุณเลย
      
    แต่ถ้าไม่ใช่...
    คุณก้อควรบอกให้เค้ารู้ว่า..
    ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว
    จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน
    แต่คุณก็ยัง "รัก" เค้า
     

    ^_^

    จิ๊กซอว์ที่ผิดกับคนที่ "ไม่ใช่" ในความรัก
     
    ทั้งที่เรียนรู้แล้วว่าเข้ากันไม่ได้
    ดีกันสองวัน ทะเลาะกันห้าวัน
    แต่ก็ยังจะทนคบกันต่อ
    โดยให้เหตุผลของการทนอยูว่า
    "เหนื่อยที่จะต้องไปเริ่มคบกับคนใหม่"
    อยากถามจริงๆ.....
    แล้วจะไม่เหนื่อยใจมากกว่าเหรอ
    ที่ต้องทนคบกับคนที่ไม่เข้าใจกันอีกต่อไป
    อย่าพยายามอดทนกับคนที่ไม่ใช่
    อย่าพยายามยึดใครไว้เพราะความเหงา
    อย่าพยายามต่อจิ๊กซอว์ชิ้นที่ผิด
    หลังจากที่หันจิ๊กซอว์นั้นจนครบทุกด้านแล้ว
    ก็ยังไม่สามารถต่อได้ลงล็อก
    ถ้าเป็นอย่างนี้ จงวางมันลงซะ
    แล้วเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ค้นหาชิ้นใหม่มาลองต่อดู
    เริ่มบอกตัวเองได้แล้ว
    ว่าเราจะไม่เป็นเหมือนกับใครอีกหลายคน
    ที่ทั้งๆรู้ว่ายิ่งคบก็ยิ่งไม่ใช่
    ยิ่งต่อจิ๊กซอว์หัวใจ ก็ยิ่งผิดที่ผิดทาง
    แต่ก็ไม่กล้าตัดใจบอกเลิก
    เพราะกลัวว่าถ้าเลิกกันจริงๆแล้วตัวเองจะไม่เหลือใคร
    "คนไม่มีใคร" ก็รู้ว่าไม่อยากเจอกับคำแบบนี้
    แต่ถ้า "การมีใคร(คนนี้) แล้วมีแต่เรื่องยุ่งยากใจ"
    อยากถามว่า ไม่มีจะดีกว่าไหม
    มีเขาแล้วไม่เหงาก็จริง
    แต่ต้องร้องไห้อาทิตย์ละห้าวัน มันคุ้มกันเหรอ?
    การบอกเลิก แล้วกลับมาอยู่กลับตัวเองอีกครั้งเป็นสิ่งที่ยาก
    แต่จริงหรือเปล่า?
    บางครั้งเราก็ต้องหัดทบทวนเรื่องที่ยากให้เป็นบ้าง
    อย่าใช้ชีวิตและมีความรักแบบเอาง่ายเข้าว่า
    ฝึกหายใจด้วยหัวใจตัวเอง
    แล้วหัวใจก็จะเข้มแข็งมากขึ้นเรื่อยๆ
    จิ๊กซอว์ชิ้นที่ถูกนั้น .... รอเราหยิบมันขึ้นมาอยู่
    คนที่ใช่นั้น...ก็รอเราอยู่
    แต่วันที่รอคอยวันนั้น...จะไม่มีวันเดินทางมาถึงเลย